Όσο αυξάνονται οι γνώσεις μας σχετικά με τα όνειρα, τόσο αυξάνονται και οι απορίες μας. Ίσως γιατί οι επιστήμες που σχετίζονται με την εν λόγω έρευνα αναγκάζονται να ερμηνεύουν τις ενδείξεις χωρίς αποδείξεις. Το βασικό ερώτημα είναι πού χωρίζονται, ΑΝ χωρίζονται το σώμα, η ψυχή και το πνεύμα. Ουσιαστικά δεν είμαστε σε θέση να χαρακτηρίσουμε το όνειρο ως σωματική,πνευματική ή ψυχική διεργασία. Ας δούμε τί γνωρίζουμε, τί υποθέτουμε και τί αναρωτιόμαστε.Όνειρα ονομάζουμε τις "ταινίες μικρού μήκους που προβάλλονται" κατά τη διάρκεια του πέμπτου σταδίου ύπνου. Πολλές φορές στερούνται εικόνας ή ήχου ή απαρτίζονται μόνον από συναίσθημα. Υπάρχουν τα συνειδητά όνειρα κατά τα οποία ο κοιμώμενος αντιλαμβάνεται ότι ονειρεύεται και δύναται να επέμβει στο "σενάριο" και τη "σκηνοθεσία". Κάποιες φορές είμαστε σε θέση να επαναλάβουμε συνειδητά κάποιο όνειρο ή ακόμη και να συνεχίσουμε το χθεσινό από εκεί που είχαμε μείνει ! Κάποια όνειρα μάλιστα είναι τόσο ζωντανά που βιώνουμε (ή νομίζουμε ότι βιώνουμε) και σωματικές αντιδράσεις. Πολλοί άνθρωποι καταφέρνουν να λύνουν προβλήματα ,προσωπικά ή επαγγελματικά, κατά τη διάρκεια του ύπνου τους συνειδητά ή ασυνείδητα.
Είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσουμε την ονειρική διεργασία και οι δεκάδες 
θεωρίες μάλλον περιπλέκουν τα πράγματα. Είναι ένα ταξείδι μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου. Δηλαδή μία πορεία σε εντελώς άγνωστες περιοχές με ασαφή όρια. Οι αισθήσεις μας δείχνουν να μην παίζουν ρόλο στη δημιουργία των ονείρων αλλά στον τρόπο με τον οποίο τα όνειρα γίνονται αντιληπτά από τον άνθρωπο. Οι άνθρωποι που γεννιούνται τυφλοί, όταν ονειρεύονται δεν συλλαμβάνουν εικόνες. Τα όνειρα σε εκείνους γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις που γνωρίζουν. Συλλαμβάνουν ήχους, έχουν αίσθηση αφής, γεύσης, όσφρησης κλπ. Αντίθετα οι άνθρωποι έχασαν την όρασή τους σε κάποια φάση της ζωής τους,αν και τώρα είναι τυφλοί, όταν ονειρεύονται βλέπουν εικόνες ! Αυτό συμβαίνει και με την κώφωση, τον ακρωτηριασμό κλπ κλπ. Συμπερασματικά λοιπόν οι αισθήσεις μας αποτελούν όργανα αφομοίωσης των ονείρων και όχι παραγωγής των.
θεωρίες μάλλον περιπλέκουν τα πράγματα. Είναι ένα ταξείδι μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου. Δηλαδή μία πορεία σε εντελώς άγνωστες περιοχές με ασαφή όρια. Οι αισθήσεις μας δείχνουν να μην παίζουν ρόλο στη δημιουργία των ονείρων αλλά στον τρόπο με τον οποίο τα όνειρα γίνονται αντιληπτά από τον άνθρωπο. Οι άνθρωποι που γεννιούνται τυφλοί, όταν ονειρεύονται δεν συλλαμβάνουν εικόνες. Τα όνειρα σε εκείνους γίνονται αντιληπτά με τις αισθήσεις που γνωρίζουν. Συλλαμβάνουν ήχους, έχουν αίσθηση αφής, γεύσης, όσφρησης κλπ. Αντίθετα οι άνθρωποι έχασαν την όρασή τους σε κάποια φάση της ζωής τους,αν και τώρα είναι τυφλοί, όταν ονειρεύονται βλέπουν εικόνες ! Αυτό συμβαίνει και με την κώφωση, τον ακρωτηριασμό κλπ κλπ. Συμπερασματικά λοιπόν οι αισθήσεις μας αποτελούν όργανα αφομοίωσης των ονείρων και όχι παραγωγής των.Πολλά γράφονται σχετικά με την ύπαρξη ή έλλειψη χρώματος στα όνειρα. Σε ένα 12% του συνόλου των ανθρώπων (χωρίς στέρηση όρασης) που έλαβαν μέρος σε σχετικές έρευνες το συμπέρασμα ήταν ότι τα όνειρά τους είναι ασπρόμαυρα. Το συντριπτικό ποσοστό του 88% κατέγραψε χρώματα. Δυστυχώς αυτό δεν αποδεικνύει τίποτε. Διότι στην πραγματικότητα (όπως τα πάντα άλλωστε) τα όνειρα είναι ιδέες τις οποίες ο εγκέφαλός μας σχηματοποιεί με τρόπο γνώριμο στις αισθήσεις μας, ώστε να τις αφομοιώσουμε. Η ύπαρξη ή έλλειψη χρώματος λογικά σχετίζεται με την αφομοίωση του ονείρου και δεν παίζει ουσιαστικό ρόλο στην παραγωγή του.
Κάποιες φορές ενσωματώνουμε εξωτερικά ερεθίσματα στο όνειρό μας. Χτυπάει το ξυπνητήρι και ενσωματώνουμε τον ήχο στο όνειρο (είτε τελικώς ξυπνάμε είτε όχι). Αυτό συμβαίνει σε όλους και είναι το λεγόμενο Dream Incorporation. Αυτό σημαίνει πως αν και βρισκόμαστε στο πέμπτο στάδιο ύπνου (αφού ονειρευόμαστε) οι αισθήσεις μας λειτουργούν. Αν λοιπόν πραγματοποιούμε "σκηνοθετική παρέμβαση" ενσωματώνοντας το πραγματικό εξωτερικό ερέθισμα στο όνειρό μας, μήπως αυτό σημαίνει ότι όταν κοιμόμαστε η λογική μας μένει ενεργή ? Ή μήπως αυτό γίνεται μηχανικά και υποσυνείδητα ? Ή μήπως τελικά η λογική μας δεν είναι καθαρό προϊόν του συνειδητού αλλά εμπλέκεται και το ασυνείδητο ?Αν εξαιρέσουμε περιπτώσεις βαριών ψυχικών διαταραχών, όνειρα βλέπουμε όλοι. Τί σημαίνει αυτό ? Ότι στον ηλεκτρονικό εγκεφαλογράφο σημειώνεται η ονειρική διαδικασία είτε θυμόμαστε ότι ονειρευτήκαμε είτε όχι. Έρευνες δείχνουν ότι μόλις το 10% των ονείρων καταφέρνει να επιβιώσει στη μνήμη του μέσου ενήλικα αφού ξυπνήσει. Τα 5 με 10 πρώτα λεπτά που διανύουμε αφού ξυπνήσουμε είναι τα καταστροφικότερα. Αν ξυπνήσουμε από ένα εκ των πρώτων τεσσάρων υπνικών σταδίων δεν έχουμε καμμία ελπίδα να θυμηθούμε όνειρο. Αν όμως ξυπνήσουμε από το πέμπτο ονειρικό στάδιο, καλό θα είναι να καταγράψουμε αμέσως το όνειρο πριν χαθεί στον λαβύρινθο της μνήμης μας. Ακόμη και αν δεν θυμόμαστε το όνειρο η διάθεση με την οποία ξυπνάμε είναι άμεσα συνδεδεμένη μαζί του. Κατά τον ίδιο τρόπο και η διάθεση με την οποία πήγαμε για ύπνο επηρεάζει σε κάποιο βαθμό το όνειρο. Όσο πιο υγιής είναι κάποιος ψυχικά, όσο πιο ξεκούραστος αισθάνεται και όσο πιο καθαρό (φαρμάκων, καφεΐνης κλπ) οργανισμό έχει, τόσο ευκολότερα όχι μόνον ξυπνά αλλά ξεχωρίζει το όνειρο από την πραγματικότητα. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι ο ψυχισμός δεν αποκλείεται να συντελεί στην παραγωγή των ονείρων.
Η νεαρή επιστήμη των δύο φύλων εξηγεί γιατί ενώ άνδρες και γυναίκες ονειρεύονται, αλλάζει ο τρόπος που τα νοήματα βρίσκουν την έκφρασή τους. Οι άνδρες τείνουν να έχουν πιό εγωκεντρικές εκφράσεις ονείρων από τις γυναίκες, ακόμη και σε όνειρα που η κεντρική ιδέα είναι ίδια ! Οι άνδρες σκηνοθετούν συνήθως με πρωταγωνιστή τον εαυτό τους ενώ οι γυναίκες όχι. Οι άνδρες βλέπουν συχνότερα άλλους άνδρες στον ύπνο τους ενώ οι γυναίκες βλέπουν στην ίδια συχνότητα και τα δύο φύλλα. Ακόμη και ο τρόπος που το όνειρο επιδρά στη σεξουαλική διάθεση των δύο φύλλων είναι διαφορετικός παρόλο που βιολογικά συμβαίνει και στους δύο το ίδιο. Οι άνδρες σημειώνουν στύση ενώ οι γυναίκες αυξάνουν τη ροή του αίματος στην κολπική περιοχή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένας άνδρας ξυπνά πάντα σεξουαλικά διεγερμένος ενώ μια γυναίκα όχι. Θεωρητικά λοιπόν το φύλλο παίζει ρόλο μόνο στην έκφραση και όχι στην παραγωγή των ονείρων.
Οι επιστήμονες μας λένε ότι ονειρευόμαστε μόνον αντικείμενα, ανθρώπους, 
τοπία και καταστάσεις που μας είναι γνωστά. Εμείς όμως αντιδρούμε διότι συχνά το όνειρο μας αποκαλύπτει μέρη που ποτέ δεν επισκεφθήκαμε, πρόσωπα που δεν γνωρίσαμε, ήχους που δεν ακούσαμε κλπ. Εδώ είναι που κάνει την εμφάνισή του ένα άλλο παράξενο φαινόμενο που αιωρείται μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου. Η μνήμη ! Χθες ονειρευτήκατε ένα δωμάτιο που είστε βέβαιοι πως δεν επισκεφθήκατε ποτέ. Αν είχατε τρόπο να ξεσκονίσετε τη μνήμη σας θα αναγνωρίζατε στους τοίχους ένα χρώμα που απορρίψατε φευγαλέα όταν βάφατε το σπίτι σας, έναν καναπέ που είχατε δει σε κάποια ταινία, ένα ριχτάρι που δεν προσέξατε σε κάποια βιτρίνα ή ακόμη και το άψογο χαλί που έχετε οπτικοποιήσει στη φαντασία σας αλλά ποτέ δεν αγοράσατε. Εικόνες που συνέλαβε το μάτι ,ήχοι που συνέλαβε το αυτί, αλλά δεν κατέγραψε ο "σκληρός σας δίσκος" ,δεν έχουν χαθεί. Υπάρχουν στη μνήμη σας σαν ψηφία και κατά τη διάρκεια του ύπνου σας συνθέτετε ψηφιδωτά.
τοπία και καταστάσεις που μας είναι γνωστά. Εμείς όμως αντιδρούμε διότι συχνά το όνειρο μας αποκαλύπτει μέρη που ποτέ δεν επισκεφθήκαμε, πρόσωπα που δεν γνωρίσαμε, ήχους που δεν ακούσαμε κλπ. Εδώ είναι που κάνει την εμφάνισή του ένα άλλο παράξενο φαινόμενο που αιωρείται μεταξύ συνειδητού και ασυνειδήτου. Η μνήμη ! Χθες ονειρευτήκατε ένα δωμάτιο που είστε βέβαιοι πως δεν επισκεφθήκατε ποτέ. Αν είχατε τρόπο να ξεσκονίσετε τη μνήμη σας θα αναγνωρίζατε στους τοίχους ένα χρώμα που απορρίψατε φευγαλέα όταν βάφατε το σπίτι σας, έναν καναπέ που είχατε δει σε κάποια ταινία, ένα ριχτάρι που δεν προσέξατε σε κάποια βιτρίνα ή ακόμη και το άψογο χαλί που έχετε οπτικοποιήσει στη φαντασία σας αλλά ποτέ δεν αγοράσατε. Εικόνες που συνέλαβε το μάτι ,ήχοι που συνέλαβε το αυτί, αλλά δεν κατέγραψε ο "σκληρός σας δίσκος" ,δεν έχουν χαθεί. Υπάρχουν στη μνήμη σας σαν ψηφία και κατά τη διάρκεια του ύπνου σας συνθέτετε ψηφιδωτά.Η μνήμη λοιπόν και η άρρηκτη σχέση της με τον ύπνο είναι το μυστήριο που καλούμαστε να λύσουμε προκειμένου να αντιληφθούμε πλήρως τα όνειρα. Δεν μιλώ μόνον για τη μνήμη που γνωρίζουμε αλλά και για αυτή που αγνοούμε. Πείτε με τρελή αλλά οι ελέφαντες (και όχι μόνο) δείχνουν να έχουν μνήμη από γεγονότα που δεν έζησαν. Έχουμε τρόπο να αποδείξουμε ότι δε συμβαίνει το ίδιο και με τον άνθρωπο ? Τί λέει η επιστήμη και κυρίως πότε το είπε ?
Ο S.Freud (1856-1939) και κυρίως ο Carl Jung (1875-1961) ασχολήθηκαν αρκετά με τα όνειρα από την γνώριμη σε εκείνους πλευρά της ψυχολογικής ερμηνείας υποστηρίζοντας κυρίως ότι τα όνειρα δημιουργούνται από το καταπιεσμένο ασυνείδητο. Σίγουρα δεν γνωρίζουμε τί θα υποστήριζαν αν ζούσαν στις μέρες μας και είχαν στη διάθεσή τους τη σύγχρονη τεχνολογία. Γνωρίζουμε όμως ότι όλοι συμφωνούμε σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό μαζί τους αφού αναγνωρίζουμε στα όνειρά μας καταπιεσμένες πτυχές του χαρακτήρα μας, φοβίες, πόθους κλπ. Νεότεροι ερευνητές όπως οι John Allan Hobson και Robert W. McCarley ενέπλεξαν τον ηλεκτρομαγνητισμό και τη χημεία καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως τυχαία σήματα ενεργοποιούν τον εγκεφαλικό φλοιό προκαλώντας όνειρα. Η έρευνα του ακόμη νεότερου Mark Solms δείχνει ότι τα όνειρα και ο REM ναι μεν συμπίπτουν χρονικά αλλά ουδεμία σχέση έχουν μεταξύ τους. Αυτό το συμπέρασμα το επέκτεινε ο Zhang υποστηρίζοντας ότι ουσιαστικά τα όνειρα είναι το αποτέλεσμα που προκύπτει όταν ο εγκέφαλός μας μεταφέρει τη βραχυπρόθεσμη μνήμη στον χώρο της μακροπρόθεσμης. Είναι δηλαδή ένα "ξεφύλλισμα σελίδων" καταγεγραμμένων μνημών οι οποίες επεξεργάζονται από τον εγκέφαλό μας.
Όποια θεωρία και αν επιλέξουμε να υποστηρίξουμε,το βέβαιο είναι ότι ποτέ δεν καταφέρνουμε να εντοπίσουμε την αρχή του ονείρου. Ακόμη και όταν ξυπνώντας θυμόμαστε το όνειρο, αδυνατούμε να εντοπίσουμε την αρχή του.Πολλές φορές μάλιστα αδυνατούμε να απομονώσουμε την ακριβή στιγμή του τέλους του. Και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον. Θυμηθείτε ένα σας ξύπνημα από έντονο όνειρο.Είστε βέβαιοι πότε ο εγκέφαλός σας έπαψε να ονειρεύεται ? Μήπως η τελευταία "σκηνή" έπαιζε την ώρα που ανοίγατε τα μάτια σας ? Πώς γίνεται αυτό ? Για να το κατανοήσουμε θα πρέπει να ξεχωρίσουμε την πραγματική διάσταση και την ονειρική διάσταση. Ο εγκέφαλός μας λειτουργεί με δύο ρολόγια. Ένα όταν είμαστε ξύπνιοι και ένα όταν κοιμόμαστε. Ένα όνειρο που νομίζουμε ότι κράτησε μία ώρα, στην πραγματικότητα κράτησε 10 λεπτά ή λιγότερο.Όμως αυτό που έχει μεγάλο ενδιαφέρον είναι ότι αντιλαμβανόμαστε "καθυστέρηση". Σαν ο "πομπός" και ο "δέκτης" να μην συγχρονίζονται απόλυτα. Όταν ξυπνάμε και θαρρούμε ότι με μισάνοιχτα μάτια βλέπουμε την τελευταία σκηνή του ονείρου, δεν σημαίνει ότι το όνειρο εκτυλίσσεται ακόμη. Απλά το αντιλαμβανόμαστε σε δεύτερο χρόνο. Επιστημονικά δεν γνωρίζω τί σημαίνει αυτό, με τον κοινό νου όμως σημαίνει ότι άλλο κομμάτι παράγει το όνειρο και άλλο το καταγράφει.
Μιας που η σύγχρονη επιστήμη δεν έχει καταφέρει ακόμη να εξηγήσει την ονειρική διαδικασία δεν χάνουμε τίποτε να ανατρέξουμε ανά τους αιώνες και να ερευνήσουμε την προφητική πλευρά των ονείρων. Αυτή η ονειρική πλευρά δείχνει μεταφυσική και πολλοί την αποφεύγουν. Είναι όμως ? Η εύκολη λύση στην οποία επαναπαύονται πολλοί είναι οι πιθανότητες. Λένε πως αν στη διάρκεια της ζωής μου δω πάνω από 2000000 όνειρα, βάσει του νόμου των πιθανοτήτων κάποια από αυτά θα αποβούν αληθή ! Αμφισβητεί κανείς την ύπαρξη του ενστίκτου ? Όχι φυσικά. Ίσως και γι αυτό λίγοι τολμούν να προσεγγίσουν το ένστικτο ως μεταφυσικό φαινόμενο. Από τη στιγμή που όλοι δεχόμαστε το ένστικτο αδυνατώ να καταλάβω για ποιό λόγο απορρίπτουμε τις προφητικές ιδιότητες του ονείρου. Θα με ρωτήσετε αν θεωρώ πως οι ικανότητές του εγκεφάλου παραμένουν ζωντανές όταν κοιμόμαστε. Ίσως σας σοκάρω αλλά θεωρώ πως οι πραγματικές ικανότητες του εγκεφάλου μας κοιμούνται όταν ξυπνάμε.Δηλαδή πιστεύω πως όταν κοιμόμαστε ο εγκέφαλος είναι ικανός για πολύ περισσότερα από όσα όταν είμαστε ξύπνιοι.
Η λογική είναι μία ικανότητα που σίγουρα έχουμε όταν δεν κοιμόμαστε. Πόσες φορές, ενώ κοιμάστε δεν επεξεργάζεστε συνειδητά το όνειρο ? Πόσες φορές ενώ ονειρεύεστε δεν λέτε στον ύπνο σας "όνειρο είναι" ή "αυτό είναι πιθανό, πώς δεν το είχα σκεφτεί" ? Η λογική λοιπόν παραμένει και κατά τον ύπνο. Προφανώς και η μνήμη. Ποιός λοιπόν μας έπεισε πως το ένστικτο κοιμάται ? Πόσες φορές δεν είδατε κάτι στον ύπνο σας το οποίο αργότερα βιώσατε στον ξύπνιο σας ? Και δεν μιλώ για σύμβολα, ονειροκρίτες κλπ αλλά για πραγματικά, ξεκάθαρα γεγονότα. Έχουμε την ικανότητα να προβλέψουμε το μέλλον με διάφορες διαδικασίες. Πρώτα-πρώτα χρησιμοποιώντας την εμπειρία, τη γνώση και τη λογική μας. Στη συνέχεια προσθέτουμε το νόμο των πιθανοτήτων και όταν η διαδικασία γίνεται πιό σύνθετη ,υποσυνείδητα χρησιμοποιούμε το ένστικτο. Το παράδοξο είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς, είτε επιλέξουμε να ακολουθήσουμε το ένστικτό μας ,είτε όχι ,τελικώς αποφασίζουμε πως ήταν σωστό ! Ακόμη και όταν το απορρίψατε κατόπιν ωρίμου σκέψης. Ακόμη και όταν όλα έδειχναν ότι ήταν λανθασμένο, το πλήρωμα του χρόνου μας αποδεικνύει πόσο σωστό ήταν το αρχικό μας ένστικτο !
Βέβαια για να ξέρουμε τί λέμε καλό είναι να τονίσουμε το εύλογο διότι το εμφανέστερο όλων έχει την ιδιότητα να κρύβεται ! Μιλούμε περί υποσυνειδήτου και ασυνείδητου. Εδώ καλά καλά δεν έχουμε καταφέρει να μάθουμε περί συνειδητου μέρους και απορρίπτουμε ή υιοθετούμε απόψεις για το υπο- και το α- συνείδητο. Ας κρατούμε τους ορίζοντές μας ανοικτούς και ας έχουμε υπ'όψιν ότι μιλούμε περί θεωριών που ακόμη μένουν αναπόδεικτες. Όσο λοιπόν το ασυνείδητο είναι μέρος της κουβέντας μας, ας θυμηθούμε τον Σωκράτη "εν οίδα ότι ουδέν οίδα".
Τί έχουν να μας πουν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι επ'αυτού ? Ο Αριστοτέλης υποστήριξε την άρρηκτη σχέση μεταξύ ονείρου και σώματος. Πίστευε ότι η βιολογική μας κατάσταση απεικονίζεται στα όνειρά μας. Το ίδιο και ο Ιπποκράτης και οι Ασκληπιείς. Στην ουσία πίστευαν πως ο νους εξυπηρετεί το σώμα προβάλλοντας στα όνειρα το μέλος που χρήζει φροντίδος.Ο Πλάτων υποστήριζε ότι το σώμα υπηρετεί το νου και με τη σωστή φροντίδα του σώματός μας ο νους εξυψώνεται και αγγίζει την ουσία της αλήθειας στα όνειρα. Το ίδιο και οι Πυθαγόρειοι, οι οποίοι με σωστή δίαιτα και προετοιμασία ήταν σε θέση όχι μόνον να δουν προφητικά όνειρα αλλά και να τα καταγράψουν. Και η μεν και οι δε βασίστηκαν στην εξίσωση "νους υγιής εν σώματι υγιή" αλλάζοντας το ευθύ. Θαρρώ πως το μόνο λάθος που έπραξαν αμφότεροι είναι ότι παρέβλεψαν την ουσία της εξίσωσης.Πιστεύω πως στην εξίσωση αυτή ισχύει το ευθύ και το αντίστροφο.
Σαφώς οι απορίες μας περί ονειρικού κόσμου δεν παύουν εδώ. Τα όνειρα 
εισέρχονται και στον κόσμο των ξυπνητών ! Τί είναι η ονειροπόληση (daydreaming) ? Αφηρημάδα ? Πρόκειται για πολύ συγκεκριμένες εικόνες, δομημένες σωστά ,απαρτισμένες από όλα τα στοιχεία της λογικής. Πώς λοιπόν είναι απόρροια αφηρημάδας ? Ποιά είναι η λεπτή γραμμή (και πόσο λεπτή είναι πράγματι) που χωρίζει την αφηρημάδα από την έμπνευση ? Σίγουρα δεν υπάρχει καμμία διαχωριστική γραμμή μεταξύ ονειροπόλησης, έμπνευσης και σκέψης ! Αφηρημάδα λοιπόν, και ας με συγχωρήσει η πλειονότητα των επιστημόνων, δεν το λες ! Κατά τη διάρκεια της ονειροπόλησης λοιπόν, συμβαίνει το εξείς παράδοξο. Τα μάτια μας είναι ανοικτά, μα δεν βλέπουμε. Τα αυτιά μας λειτουργούν, μα δεν ακούμε. Χάνουμε την αίσθηση της αφής ,της όσφρησης και της γεύσης. Το ακόμη πιό παράξενο είναι ότι μία ονειροπόληση μπορεί να εκκινήσει με αφορμή μία γεύση,ένα άκουσμα κλπ κλπ. Τελικά όταν ονειροπολούμε, είμαστε ξύπνιοι ? Η επιστήμη χρησιμοποιώντας FMRI (λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο) καταλήγει στο συμπέρασμα πως όταν ονειρευόμαστε αλλά και όταν ονειροπολούμε ενεργοποιείται η περιοχή του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για την επίλυση προβλημάτων.
εισέρχονται και στον κόσμο των ξυπνητών ! Τί είναι η ονειροπόληση (daydreaming) ? Αφηρημάδα ? Πρόκειται για πολύ συγκεκριμένες εικόνες, δομημένες σωστά ,απαρτισμένες από όλα τα στοιχεία της λογικής. Πώς λοιπόν είναι απόρροια αφηρημάδας ? Ποιά είναι η λεπτή γραμμή (και πόσο λεπτή είναι πράγματι) που χωρίζει την αφηρημάδα από την έμπνευση ? Σίγουρα δεν υπάρχει καμμία διαχωριστική γραμμή μεταξύ ονειροπόλησης, έμπνευσης και σκέψης ! Αφηρημάδα λοιπόν, και ας με συγχωρήσει η πλειονότητα των επιστημόνων, δεν το λες ! Κατά τη διάρκεια της ονειροπόλησης λοιπόν, συμβαίνει το εξείς παράδοξο. Τα μάτια μας είναι ανοικτά, μα δεν βλέπουμε. Τα αυτιά μας λειτουργούν, μα δεν ακούμε. Χάνουμε την αίσθηση της αφής ,της όσφρησης και της γεύσης. Το ακόμη πιό παράξενο είναι ότι μία ονειροπόληση μπορεί να εκκινήσει με αφορμή μία γεύση,ένα άκουσμα κλπ κλπ. Τελικά όταν ονειροπολούμε, είμαστε ξύπνιοι ? Η επιστήμη χρησιμοποιώντας FMRI (λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο) καταλήγει στο συμπέρασμα πως όταν ονειρευόμαστε αλλά και όταν ονειροπολούμε ενεργοποιείται η περιοχή του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για την επίλυση προβλημάτων.Είμαστε μόνοι μας στον ονειρικό κόσμο ? Όταν κοιμάμαι ,μπορεί κάποιος να εισέλθει στον ύπνο μου και να συμβάλει στη σκηνοθεσία ή και το σενάριο του ονείρου μου ? Πολλές φορές τυχαίνει να ξυπνάω το βράδυ χωρίς λόγο και από βαρεμάρα να ξυπνάω κάποιον άλλο είτε βρίσκεται στο ίδιο δωμάτιο με μένα είτε όχι. Όταν ακούω το "καλά που με ξύπνησες γιατί έβλεπα έναν τρομερό εφιάλτη" ή "δεν είχα ύπνο", αναρωτιέμαι πόσο τυχαίο μπορεί να είναι. Κάποιες φορές συμβαίνει να βλέπω υπέροχο όνειρο και πάνω στο καλύτερο να αλλάζει απότομα το σκηνικό και να μετατρέπεται σε εφιάλτη. Τότε λοιπόν ξυπνώ και συνειδητοποιώ ότι ο σύζυγός μου βλέπει εφιάλτη. Είναι τυχαίο ή ο εγκέφαλός μου "έπιασε" ό,τι εκπέμπει ο εγκέφαλος του συζύγου ? Και όταν δεν βρίσκεται στο ίδιο δωμάτιο, ούτε καν στην ίδια πόλη ? Μιλάμε για συγχρονισμένα όνειρα ? Γίνεται ? Αν δεχθώ ότι πρόκειται για ανθρώπους με τους οποίους μοιράζομαι τις ίδιες αγωνίες και τα ίδια προβλήματα δεν μπορώ να εξηγήσω άλλο φαινόμενο. Πόσες φορές βλέπω στον ύπνο μου κάποιον που έχω να δω χρόνια και την επομένη τον συναντώ στον δρόμο ή μαθαίνω νέα του χωρίς να το επιζητήσω. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και όσο είμαστε ξύπνιοι. Πόσες φορές λέμε "τί να κάνει άραγε ο τάδε" και μας τηλεφωνεί ή μαθαίνουμε τυχαία νέα του ?
Πρόσφατα παρακολούθησα μία ταινία που πολλοί χαρακτήρισαν επιστημονικής φαντασίας. Το "Inception". Όσο το σκέφτομαι τόσο περισσότερο απομακρύνεται από το μυαλό μου η έννοια επιστημονικής φαντασίας. Κατά τη διάρκεια της ταινίας ακούστηκε μία μεγάλη αλήθεια. Ποιό είναι το βακτήριο εκείνο, ο υιός, το μικρόβιο που αδυνατούμε να απομακρύνουμε ? Η ιδέα ! Ισχύει πράγματι. Η έκφραση "όταν του μπει δεν του βγαίνει με τίποτα" ισχύει για όλους μας. Ακόμη και για όσους από χαρακτήρα δεν το κυνηγούν ,ούτε καν το δείχνουν. Πού "μας μπαίνει" όμως ? Αυτό είναι το κλειδί των ονειρικών μυστηρίων. Διότι ξέρουμε πολύ καλά που "μας βγαίνει". Μας βγαίνει στα όνειρα. Αν καταφέρουμε να βρούμε το πού "μας μπήκε", θα έχουμε λύσει το μυστήριο !Βέβαια όλα τα ανωτέρω προϋποθέτουν ότι προσεγγίζουμε σωστά το θέμα. Ότι η τριάδα συνειδητού - υποσυνείδητου - ασυνείδητου, είναι υπαρκτή. Διότι εγώ καθόλου δεν το αντιλαμβάνομαι έτσι. Θεωρώ ότι υπάρχει ένα και μόνον. Ας το ονομάσουμε το "ένα" και δεν θαρρώ πως η λογική του "διαίρει και βασίλευε" εφαρμόζεται εδώ. Θεωρώ ότι απλά για να εμπεδώσουμε αυτό το "ένα" χρησιμοποιούμε διαφορετικό "επεξεργαστή" σε κάθε περίπτωση. Όπως ένας υπολογιστής. Στον ίδιο υπολογιστή θα βρούμε αρχεία pdf, zif κλπ αλλά θα χρησιμοποιήσουμε διαφορετικό επεξεργαστή για το κάθε αρχείο. Αυτό θαρρώ πως κάνει και ο εγκέφαλός μας. Φοβούμαι πως όσο επιμένουμε να εξετάζουμε το "ένα" ως τρία, δεν θα καταφέρουμε ποτέ να καταλάβουμε πώς λειτουργεί.
