O Γαλιλαίος γεννήθηκε το 1564 στην Πίζα από οικογένεια πτωχυμένων ευγενών. Εγγράφηκε στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου της Πίζα αλλά για οικονομικούς λόγους αναγκάστηκε ν’αφήσει τις σπουδές πιάνοντας δουλειά στο πανεπιστήμιο της Padova. Εκεί έδωσε αρκετές διαλέξεις ώσπου ο Δούκας της Τοσκάνης τον προσέλαβε ως μαθηματικό. Όσο τα οικονομικά του άνθιζαν τόσο αύξανε τον εργαστηριακό του εξοπλισμό. Μαγεμένος από τα θαύματα της φύσης βάλθηκε να τελειοποιήσει το τηλεσκόπιο και να χαρτογραφήσει τον ουρανό. Το 1604 γίνεται ο πρώτος παρατηρητής supernova ανακαλύπτοντας τη γαλαξιακή μεταβλητότητα. Ανακάλυψε τέσσερις δορυφόρους του Διός (τα Μεδίκεια άστρα : Ιώ, Καλλιστώ, Ευρώπη και Γανυμίδη),ανακάλυψε τον Κρόνιο δακτύλιο, μελέτησε τον ήλιο ανακαλύπτοντας τις κηλίδες του και καταγράφοντας τις κινήσεις τους, μελέτησε τη Σελήνη ανακαλύπτοντας πως η επιφάνειά της αποτελείται από όρη, πεδιάδες και κρατήρες και ήταν ο πρώτος που αναφέρθηκε στην αθέατη πλευρά της. Ο Γαλιλαίος όχι μόνον ήταν βέβαιος ότι η γη κινείται αλλά βασισμένος στην περιοδικότητα των περιστροφών της εξήγησε το φαινόμενο της παλίρροιας. Έγινε ένθερμος υποστηρικτής της θεωρίας του Κοπέρνικου περί ηλιακού συστήματος και ως τον θάνατό του το 1642 δεν σταμάτησε να εκπλήσσει.
Η πρώτη δημοσιευμένη εργασία του «Θεωρήματα σχετικά με το κέντρο βάρους των στερεών σωμάτων»,χρονολογείται το 1585 και η δεύτερη «Cosmographia» το 1586 περί υδροστατικού ζυγού.Ο Γαλιλαίος έβαλε ουσιαστικά τον πρώτο λίθο στην πειραματική φυσική παύοντας την επαγωγική. Εισήγαγε την αλγεβρική απόδοση των φυσικών φαινομένων ξεχωρίζοντας τη φυσική από τη φιλοσοφία, μετατρέποντάς την ουσιαστικά από κλασική σε θετική επιστήμη. Απέδειξε τη σχέση βαρύτητας-ταχύτας πτώσης (1588 «Εν κινήσει»).Διευκόλυνε την καθημερινότητά μας φτιάχνοντας τον διαβήτη, το θερμόμετρο αλλά και το απαραίτητο σε όλους μας ρολόι οφείλει την ύπαρξή του στο νόμου του εκκρεμούς στου Γαλιλαίου.Σίγουρα πρόκειται για έναν από τους λαμπρότερους νους της ανθρωπότητας, όμως το θάρρος του ήταν το μεγαλύτερό του προτέρημα. Ζώντας σε μία εποχή δεισιδαιμονιών και προκατάληψης, τόλμησε να διατυμπανίσει πως οι πλανήτες δεν περιστρέφονται γύρω από τη Γή αλλά μαζί της γύρω από τον ήλιο.
Το 1616 γίνεται η πρώτη του επαφή με την ιερά εξέταση μετά από καταγγελία του Niccolo Lorini χωρίς καταδικαστική απόφαση. Τελικώς το 1633 ανακηρύσσεται αιρετικός (στη γλώσσα του σήμερα μεταφράζεται ως προδότης/τρομοκράτης) και του επιβάλλεται ποινή φυλάκισης η οποία μετατρέπεται σε κατ’ οίκον περιορισμό από τον πάπα Ουρβανό τον Η’. Αφορμή για την καταδίκη στάθηκε το θράσος του Γαλιλαίου ο οποίος το 1632 κυκλοφόρησε το «Dialogo sapra i dui massimi sistemi del mondo» στο οποίο συγκρίνει τον Πτολεμαίο με τον Κοπέρνικο (το βιβλίο του οποίου είχε ήδη ενταχθεί στον κατάλογο των απαγορευμένων από το Βατικανό) και μάλιστα στην Ιταλική. Η επιλογή και μόνον της γλώσσης (αντί της Λατινικής) δείχνει την πρόθεση του Ιταλού να μορφώσει το ευρύ κοινό και αυτόματα τον καθιστά λαοπλάνο. Τελικώς αναγκάζεται να αποκηρύξει το έργο του παραδεχόμενος πως έσφαλε προκειμένου να γλιτώσει τον θάνατο διά της πυράς.
