Το ειρωνικό της ιστορίας είναι ότι αφ'ενός μεν υπάρχει η εκδοχή ότι ο Ηρακλής εγκατέλειψε την εκστρατεία σχεδόν εν τη γεννέση της προς αναζήτηση του χαμένου Ύλα,αφ'ετέρου δε κυριαρχούν αρκετές εκδοχές που θέλουν τον Ηρακλή να έχει σκοτώσει κατά καιρούς τους μισούς εκ των Αργοναυτών.Οι περισσότεροι απ'αυτούς σχετίζονται ποικιλοτρόπως με τον κάτω κόσμο. Ένα άλλο αξιοσημείωτο είναι ότι ο μεν Κλύμενος φαίνεται "ο πατήρ" των Ολυμπιακών αγώνων,ο δε Πυλεύς "πατήρ" του πεντάθλου και ο Ίφιτος εξέλιξε τους Ολυμπιακούς και καθιέρωσε την Ολυμπιακή εκεχειρία.Ακόμη ο Κλύμενος φαίνεται να επέζησε του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα ενώ ο Εχίων είναι ένας εκ των "σπαρτών" της Θήβας.Η Θήβα ακούγεται αρκετά στη ζωή των Αργοναυτών πολλοί από τους οποίους σχετίζονται με τους επτά επί Θήβας.Η Τροία μπαίνει αρκετά στις ζωές των Αργοναυτών και θαρρώ πως αξίζει μελέτης.Οι Δαναΐδες απαντώνται συχνά στα βιογραφικά των εν λόγω Ηρώων όπως και το μισό Δωδεκάθεο.Δεν θα ήταν άτοπο να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως η εκστρατεία τελικά ήταν οικογενειακή υπόθεση μιας και οι αργοναύτες μεταξύ τους έχουν διαφόρων βαθμών συγγένεια.Αξιόλογο φαντάζει και το πόσοι Αργοναύτες έχουν στο όνομά τους παράγωγα,συνώνυμα ή σύνθετα της λέξης "φήμη".
Και μόνον η ετυμολογία των σχετικών ονομάτων προκαλεί ερωτήματα σχετικά με την ταυτότητα των Αργοναυτών.
Και μόνον η ετυμολογία των σχετικών ονομάτων προκαλεί ερωτήματα σχετικά με την ταυτότητα των Αργοναυτών.
-
Ιάσων : Το θέμα "ιάσ" απαντάται στο "Ιασώ" (=αρχ.Ελλ.Θεότητα),στο "ιάσιμος" ,στο "ίασπις" (=πολύτιμος λίθος) αλλά και στο "ίασμος"(=γιασεμί).Επικρατέστερη ερμηνεία του ονόματος είναι θεραπευτής
-
Ηρακλής : "Ήρα" + "κλέος"(=είδηση,φήμη,δόξα / "τα κλέα"=ηρωικά κατορθώματα) .Θα μπορούσαμε να πούμε πως κάθε εμπόδιο που η Ήρα έβαζε στον Ηρακλή συνέβαλε στο να αυξηθεί η φήμη του.Μήπως το όνομα αποτελεί επίκτητο επιθετικό προσδιορισμό και όχι το αρχικό όνομα του ήρωα ? Αυτό υποστηρίζει ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος που μας γνωστοποιεί το αρχικό όνομα "Αλκαίος"(=θαρραλέος).
-
Ύλας : Από το επίθετο "υλαίος"(=ζωντανός,άγριος//υλακτέω=γαβγίζω) ? Από το "ύαλος" ή "ύελος"(=σώμα καθάριο,διαφανές & ευπαθές,εύθραυστον) ? Κάτι τέτοιο συνάδει με την ξακουστή ομορφιά του Ύλα αλλά με την υπερπροστατευτικότητα που φαίνεται να του έδειχνε ο Ηρακλής.Σε αυτή την περίπτωση όμως εύλογα συμπεραίνουμε πως πρόκειται για επίκτητο επιθετικό προσδιορισμό.
-
Ορφεύς : Η ρίζα του ονόματος αναζητείται στις μέρες μας κυρίως στο ινδοευρωπαϊκό "orbh" (=διαχωρίζω,ρίζα "rob" & "rab") απ'όπου προήλθε το αγγλικό σύγχρονο robber (=κλέφτης) αλλά και το ρομπότ.Το orb & orph (orphelin=ορφανός) κατά τη δική μου γνώμη δεν έχει σχέση με τον δικό μας Ορφέα διότι το Ελληνικό όνομα σαφώς προϋπήρχε.Η λέξη "Ορφέας" σχετίζεται και με την "όρφνη"(=νύκτα,σκοτάδι-"ορφνός"=μέλας,σκοτεινός) απ'όπου προέρχεται και το σύγχρονο "orphisme"(τάση αφηρημένης ζωγραφικής που δίνει έμφαση στη διάταξη των χρωμάτων).Στις μέρες μας αναφερόμενοι στον "Ορφισμό" εννοούμε τη λατρεία του Ζαγρέως Διονύσου βάσει των ορφικών μυστηρίων.Αν δεχθούμε ότι ο Οίαγρος δεν ήταν ο βιολογικός πατέρας του Ορφέα,η έννοια"ορφανός" κολλάει.Αν σκεφτούμε τα ορφικά μυστήρια(αλλεπάλληλες μετεμψυχώσεις κλπ) και η έννοια "σκοτεινός" κολλάει. Μήπως λοιπόν το όνομα είναι επίκτητος επιθετικός προσδιορισμός και ο Ορφέας ονομάστηκε αρχικά αλλιώς ?
- Θησέας : Η ετυμολογία αναζητείται στο "Θάσος" και στο "Θεσσαλία" και μάλλον διαφωνώ.Ίσως προέρχεται από το "Τιθασεύω",άλλωστε μιλάμε για τον πλέον τρανό ήρωα της αρχαιότητος μετά τον Ηρακλή.Αυτό το ρήμα κολλάει στον άνθρωπο που κατάφερε να ενώσει τους δήμους της Αττικής.Θα μπορούσα να προέρχεται και από το "θής"(μισθωτός γεωργός,δουλοπάροικος,η τελευταία τάξη πολιτών κατά τον διαχωρισμό του Σόλωνα) ? Φαντάζομαι θα το παρατραβούσα αν έψαχνα τη ρίζα στη "θητεία"(=υποχρεωτική υπηρεσία).
- Εχίων : Ό,τι θέμε λέγουμε... Ιδέαν δεν έχω."Εκ"+"Χέω"(εκχέω) ? "εχις ων" (οχιά) ?
- Πηνέλεος : Καμμία σχέση με το "πηνίον" ε ? Μήπως "παν"+"ελεώ"(=ο που τα πάντα ευσπλαχνίζεται) ?
- Αγκαίος : Δεν βρίσκω κάτι πέραν του επιρρήματος "άγχι"(=κοντά,γοργά) και του ρήματος "καίω"
- Μόψος : Ακούγεται το "μόσχος" + "όψις" αλλά όχι το επίρρημα"οψέ"(=βραδέως,αργά) ή το "ψωμός"(ψωμίζω=ταΐζω) ή το "αψαίος"(=αγγίξιμος)
- Ίφις : "Ίπταμαι" + "ις"(-ινός) ? "ίφθιμος"(=ρωμαλέος)?
- Διόσκουροι είναι οι Διός κούροι (γιοί Διός) αν και υπάρχει η άποψη πως ο Κάστωρ ήταν στην πραγματικότητα γιός του Τυνδάρεω.
- Κάστωρ : Εδώ θα πάρω τη βοήθεια του κοινού....
- Πολυδεύκης : "Πολύ" + "δεύκος"(=υδής),δηλαδή γλυκύτατος.
- Φανός : "Φανός" ή "πανός" (=δας,υαλόφρακτη λυχνία)? Ο φωτεινός ?
- Στάφυλλος : Νοείται η προέλευση του Σταφυλιού,διότι εκείνος πρώτος σκέφτηκε ότι ο καρπός αυτός είναι βρώσιμος παρατηρώντας μία αίγα να τα τρώγει.Το μετέφερε στον Οινέα ο οποίος έφτιαξε τον "οίνο"(=κρασί).
- Καλαίς : "Κλάω" (=θραύω) ? "Κάλαις" (=πολύτιμος λίθος) ?
- Ζήτης : "Ζητητής" (αυτός που παθιασμένα αναζητά,ερευνά κάτι/ανακριτής στην αρχ.Αθήνα) ?
- Αστερίων : "Αστέριος" (=αστερόεις) ?
- Τίφυς : "Τίω"(=απονέμω τιμή)? Μη το τραβήξω στο "τίθημι" + "φύσα" και καταστρέψω την υστεροφημία του ανθρώπου....Αν και το ορθό είναι να γράφεται "Τύφις",όπου τύφω σημαίνει παράγω καπνό,καπνίζω (μεταφορικά μωραίνω,ζαλίζω)."Τυφώ" όμως σημαίνει ότι κάνω κάποιον αλαζόνα και "Τυφούμαι" σημαίνει παραφρονώ.
- Άκαστος : Καμμία σχέση με την Ακάστη (κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος) ? Ετυμολογικά δεν έχω ιδέα.Το "castum"λογικά είναι μεταγενέστερο άρα δεν αναζητώ εκεί τη ρίζα.Να μη τραβήξω την τύχη μου να τον πω "αγάνωτο" ("κασσίτερος"-στην αττική διάλεκτο "καττίτερος"και "κασσιτερώ"=γανώνω) ε ? Ξυπόλητο να δοκιμάσω να τον αποκαλέσω ? Από το "κάσσυμα" (στην αττική διάλεκτο "κάττυμα" = σόλα) ?
- Κορωνός : Από την "κορώνη"(=κατά τον όμηρο θαλάσσοπούλι) ?
- Φαληρεύς : Αν αποκλείσω το "Φάληρον" ως μεταγενέστερο του προσώπου τοπονύμιο δεν σκέφτομαι κάτι καλλίτερο από τα "φάλαρα"(κοσμήματα περικεφαλαίας).
- Λαέρτης : "Λαέρτης" (ή "λάρς") αποκαλείτω από τους πελασγούς ο άρχον της πόλης.
- Μέλαγρος ή Μελέαγρος : Δεν μπορώ να ανατρέξω στις Μελεαγρίδες(πτηνά) διότι υποτίθεται ότι ονομάστηκαν οι αδελφές του Μελεαγρίδες από τον Μέλαγρο.Να αναζητήσω το "μέλι" και "αγρός" ? Δε θαρρώ. Μάλλον "μέλι και "άγριος" θα υποθέσω με την έννοια του αγροίκου με το αγγελικό πρόσωπο ή του γλυκού και συνάμα ευέξαπτου ανθρώπου.
- Ίδας : Να βάλω με το νου μου το όρος "Ίδη" ("Ίδα" σε δωρική διάλλεκτο) ? Αυτό θα πράξω αν και με τσιγκλάει ο αναγραμματισμός (Δίας-Ίδας).
- Λυγκεύς : "Λυγξ"(-λυγγός = λόξυγκας) ? ή "λυγξ"(-λυγκός=λύγκας) ? Μήπως "λύω" + "κε"(ιωνική διάλεκτος για το δυνητικό "αν") με την έννοια του ανδρός που είναι ικανός να βρει τη λύση ?
- Ευρυτίων : "Ευρύ" + "Τίω"(=απονέμω τιμή)?
- Περικλύμην : "Περί" + "κλύω"(=ακούω)
- Άδμητος : To στερητικό "α" + "δαμάω"(=τιθασεύω"). O μύθος θέλει τον Άδμητο να ζεύει ένα λιοντάρι και ένα αγριογούρουνο σε άρμα.Θαρρώ λοιπόν πως πάλι μιλάμε για επίκτητο επιθετικό προσδιορισμό.
- Ίδμων : Από το "οράω"(=γνωρίζω) με την έννοια του γνώστη. Στην εκστρατεία είχε το ρόλο του μάντη οπότε δεν θα ήταν παράλογο να υποθέσουμε ότι πρόκειται για επίκτητο επιθετικό προσδιορισμό και όχι για το αρχικό όνομα του ατόμου.
- Τελαμώνας : Αν και οι ειδήμονες συνδέουν το όνομα ετυμολογικά με τη Σαλαμίνα,εγώ κλίνω προς τη λέξη "Τελαμών" με την κυριολεκτική της έννοια.Του ανδρόμορφου κίονα ,συνώνυμη του "άτλας".
- Ιφικλής : "Υπό" + "κλέος""(=είδηση,φήμη,δόξα / "τα κλέα"=ηρωικά κατορθώματα)
- Άργος : Εδώ είναι τα καλά.Θέλουμε την "Αργώ" να πήρε το όνομά της από τον Άργο που την κατασκεύασε."Άργος" λοιπόν εκ των "α"(στερητικό) + "έργον" δηλαδή ο άεργος ...?... *1*
- Καινεύς: O Καινεύς*2* είναι από τους αγαπημένους μου.Σύμφωνα με τον Οβίδιο πρόκειται για την θυγατέρα του Ελάτου και της Ιππέας η οποία είχε τόση δύναμη και ανδρεία που ο Ποσειδών την έκανε άνδρα! "Καινίς" λοιπόν ή "Καινεύς" από το "καινός"(=νέος αλλά και πρωτάκουστος,παράδοξος).
- Αμφιάραος :"Αμφί" + "ορώ" είναι η επικρατέστερη ετυμολογία,άλλωστε πρόκειται για ακόμη έναν μάντη της εκστρατείας.Προσωπικά θα κρατήσω το "αμφί" και θα αντικαταστήσω το "ορώ" με το "άρω"(=καλλιεργώ,γεννώμαι αλλά και καρπούμαι) ή με το "ούρος"(=φύλαξ) με την έννοια του τσιλιαδόρου.
- Πηλεύς : Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πέραν του "πηλού". Όσοι πιστοί προσέλθετε.
- Εργίνος : Θαρρώ από το "έργον"+"νοέω"(=αντιλαμβάνομαι) με την έννοια εκείνου που κατανοεί την αναγκαιότητα μιας πράξης και αναλαμβάνει να την φέρει εις πέρας.
- Κηφεύς : Τί να πω ? Ο εκ Κηφισού προερχόμενος ? Μεταφορικά ο αδιάκοπτος ? Να το πάω πιό πίσω στο φοινικικό γράμμα "καφ" ? Θα με βόλευε να το τοποθετήσω στο "κηφήν" με τη μεταφορική έννοια του αργόσχολου και γυναικά.Αντικειμενικά όμως μένω να το αναζητώ.
- Τυδέας : "Τυλος"(=σκληρό δερματικό εξόγκωμα/κάλος,ρόζος) + "δέος"(=φόβος,φροντίδα) ?
- Ασκάλαφος : "Ασκός"(=κοιλιά/δερμάτινος σάκκος) + "έλαφος"(=ελάφι) ?
- Μελαμπός : "Μέλαν" + "παίς" ?
- Πολύφημος : "Πολύ" + "φήμη".Αυτό πια βγάζει μάτι.Δεν χωρεί αμφιβολία ότι πρόκειται περί επίκτητου επιθετικού προσδιορισμού.
- Άκτωρ : Πανθομολογουμένως από το "άγω" αλλά δεν ψήνομαι.Αυτός που παρατηρεί την ακτή με τις ώρες πώς λεγόταν άραγε ?
- Κλύμενος :Μεταφράζεται ως "διάσημος" αλλά μου κάνει από το "κλύζω"(=πλαίνω με άφθονο νερό) + "μένος" (=δύναμη/οργή,μανία) ? Με την έννοια του οξύθυμου που ξεκαθαρίζει τους λογαριασμούς του με βία.
- Ευρυδάμας : "Ευρύ" + "δάμαρ"(ή γαμετή =η σύζυγος) ? ή απλώς "δαμώ"(=δαμάζω)? Πολύ-γάμος ή γητευτής λοιπών ζώων (πλην της γυναικός) ?
- Άμυρος : "Α" στερητικό + "μύρον" ? Με την έννοια του κάκοσμου ? Μήπως "α" προθετικό + "μύρον" με την έννοια του εύοσμου ?
- Μπούτης : Όχι απλά ιδέαν δεν έχω αλλά και απορώ με την έναρξη του ονόματος από"μπ".Μπάς και υπήρχε κάποιο "αν" ή "αμ" ή έστω "Εν" ?
- Κάνθος(ή Κάντος) : "καν" (=και + αν -δυνητικό) +"τίθημι" με την έννοια του δεινού ρήτορα ? Δεν έχω ιδέα.
- Εύφημος : "Εύ" + "φήμη".
- Αυγείας : "Αυ"(=ξανά,εκ νέου) + "γέγηθα"("γηθέω"=χαίρομαι,ευθυμώ) ? Από το "αυγή"(=φως του ήλιου) ??
- Κάνθης : Παραπέμπω στο "Κάνθος".
- Παλαίμων : Ο μύθος θέλει το αρχικό όνομα του Παλαίμωνος να είναι Μελικέρτης ("μέλι"+"κηρύττω"=ευάγγελος) και αργότερα λατρεύτηκε ως θαλάσσια θεότητα με το όνομα "Παλαίμων"(παλαίω=παλεύω).
- Ευρύαλος : Απαντάται και ως επίθετο του Απόλλωνα."Ευρύ" + "αλς"(/αλός=άλας,θάλασσα).
- Αιθαλίδης :"Αίθω"(=κάβω) , "αιθάλη" (=κάπνα).
- Ναύπλιος : "Ναύς"(πλεούμενο) + "πλέω".Δεν μου αρέσει όμως η επανάληψη και θα αντικαταστήσω το "πλέω" με το "πληρόω"(απ'όπου προέρχεται η λέξη "πλήρωμα").Ναύτης σα να λέμε.
- Ποίας : "ποιέω" (κατασκευάζω,δημιουργώ,παράγω).
- Αταλάντη : To όνομα μεταφράζεται ως η έχουσα ταλέντο.Πράγματι το "ταλέντο" είναι παράγωγο τηςε λέξης "τάλαντο".όμως "τάλα" νοείται το βάρος που δύναται να μετρηθεί ("ταλαντεύομαι"=ισορροπώ στον ζυγό) και "τάλας"(τάλαινα-τάλαν) είναι ο δυστυχής.Αν σκεφτεί κανείς πώς μιλούμε για τη μόνη γυναίκα αργοναύτη, τότε δε θαρρώ να είναι παράλογο να θεωρήσουμε ότι την αποκαλούσαν ανισόρροπη.
*1* Να στηρίξω (και) εδώ τη γνώμη μου περί Αργούς και εκστρατείας ? Θεωρώ λοιπόν πως ένα τσούρμο τυχοδιωκτών ξεκίνησαν για ένα ταξείδι στο άγνωστο, στο "όπου φυσάει" ο άνεμος και στη διαδρομή (κατά τον πλου αν θέλετε) υπέπεσαν σε περιπέτειες (ως ήτο φυσικό) οι οποίες από στόμα σε στόμα (το γνωστό χαλασμένο τηλέφωνο) απέκτησαν μεγαλειώδης διαστάσεις
*2* Κινδυνεύω να με δείρετε αλλά θα το γράψω.Δεν πιστεύω πως οιοσδήποτε Θεός μετέτρεψε την Καινίδα σε Καινεύ πιθανολογώ όμως πως η πρώτη φόνευσε τον λατρεμένο αδελφούλη της και να πήρε τη θέση του.Μου αρέσει πολύ η ομοιότητα του "Κάιν"(του γνωστού αδελφοκτόνου)" με το "Καινίς"....όπως με εξιτάρει ιδιαίτερα το γεγονός πως οι πρώτοι άνθρωποι (Αδάμ και Εύα) έκαναν δύο αγοράκια και όχι ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι.Αυτή όμως είναι άλλη κουβέντα.
*2* Κινδυνεύω να με δείρετε αλλά θα το γράψω.Δεν πιστεύω πως οιοσδήποτε Θεός μετέτρεψε την Καινίδα σε Καινεύ πιθανολογώ όμως πως η πρώτη φόνευσε τον λατρεμένο αδελφούλη της και να πήρε τη θέση του.Μου αρέσει πολύ η ομοιότητα του "Κάιν"(του γνωστού αδελφοκτόνου)" με το "Καινίς"....όπως με εξιτάρει ιδιαίτερα το γεγονός πως οι πρώτοι άνθρωποι (Αδάμ και Εύα) έκαναν δύο αγοράκια και όχι ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι.Αυτή όμως είναι άλλη κουβέντα.
